وزیر امور خارجه كشورمان در جمع خبرنگاران گفت: ناامنی حاكم بر تنگه هرمز و اختلال در كشتیرانی دریایی، نتیجه مستقیم اقدامات تجاوزكارانه ایالات متحده و رژیم اسرائیل است.
سید عباس عراقچی در كنار سالن شورای امنیت سازمان ملل در جمع خبرنگار افزود: نمیتوان یك كشور را بمباران كرد، آن را به نابودی تهدید كرد، محاصره دریایی و اقدامات قهری علیه آن اعمال كرد و انتظار داشت امنیت و كشتیرانی بهطور خودكار احیا شود.
متن كامل این صحبتهای اقای عراقچی به این شرح است:
مایلم بیانیهای درباره موضع جمهوری اسلامی ایران در قبال وضعیت جاری، بهویژه وضعیت در تنگه هرمز و پیرامون آن، ارائه كنم.
در این نوبت به پرسشها پاسخ نخواهم داد، زیرا بیانیه من به موضوعات مرتبط خواهد پرداخت و موضع ایران را بهروشنی منتقل خواهد كرد.
اول: درباره تجاوز آمریكا و اقدامات غیرقانونی مستمر آن:
جمهوری اسلامی ایران بار دیگر بر تعهد راسخ خود به حقوق بینالملل، منشور ملل متحد و دیپلماسی تأكید میكند.
این تعهد از طریق مذاكراتی كه به انعقاد برجام، اجرای آن و تلاشهای مستمر ایران برای پیگیری دیپلماسی طی دو سال گذشته منجر شد، به اثبات رسیده است؛ حتی در شرایطی كه ایران با اقدامات تجاوزكارانه آمریكا و اسرائیل مواجه بوده است.
ایالات متحده مسیر مخالف را برگزید: تجاوز، تهدید، ترور، جنگ اقتصادی و بیاعتنایی آشكار به حقوق بینالملل و منشور ملل متحد.
در جریان تجاوز آمریكا و اسرائیل علیه ایران، بیش از پنج هزار نفر كشته شدهاند، از جمله صدها زن و كودك.
آنها با ترور رهبر معظم ایران، در كنار دیگر مقامهای ارشد سیاسی و نظامی، مرتكب جنایتی فاحش و نقض آشكار حقوق بینالملل شدند.
مناطق مسكونی، مدارس، بیمارستانها، تأسیسات انرژی، تأسیسات ورزشی، اماكن فرهنگی، زیرساختهای حملونقل و دیگر اموال و اهداف غیرنظامی مورد اصابت قرار گرفتهاند.
كشتار بیش از 168 دانشآموز و معلم در میناب، حمله با مهمات خوشهای به ورزشگاه لامرد، بمباران منازل مسكونی در قشم با بمبهای 2 هزار پوندی و حمله موشكی به یك مراسم عروسی در كوهستكِ سیریك، تنها برخی از نمونههای مستند هستند.
با این حال، رئیسجمهور ایالات متحده از تریبون مجمع عمومی، همراه با نخستوزیر جنایتكار اسرائیل، تلاش كردند واقعیتها را تحریف كرده و جای قربانی و متجاوز را معكوس كنند.
ایالات متحده و رژیم اسرائیل نمیتوانند اقدامات جنایتكارانه خود علیه مردم ایران را تطهیر كنند.
ایالات متحده اكنون محرومیت اقتصادی را بهعنوان ابزاری برای مجازات جمعی و اجبار سیاسی به كار میگیرد.
این كشور عمداً آسیبهای شدید و قابل پیشبینی به مردم ایران وارد میكند و مستقیماً حقوق بنیادین آنان، از جمله حق حیات، سلامت، دارو و غذا را نقض میكند.
این دیپلماسی نیست. این اجبار و تروریسم اقتصادی است.
این امر نقض فاحش و مستقیم اقدامات موقت الزامآوری است كه دیوان بینالمللی دادگستری در تاریخ 3 اكتبر 2018 دستور آن را صادر كرد.
دوم: درباره برنامه هستهای صلحآمیز ایران
اتهامات تجدیدشده درباره برنامه هستهای صلحآمیز ایران، سیاسی هستند و جایگزینی برای ارزیابی فنی و حقوقی محسوب نمیشوند.
این ادعا كه ایران در آستانه دستیابی به سلاح هستهای قرار دارد، یك دروغ بزرگ است كه اسرائیل نخستین بار در سال 2003 آن را مطرح كرد و ایالات متحده و كشورهای اروپایی از آن زمان تاكنون آن را تكرار كردهاند.
ایران از سال 1970 بهعنوان یك طرف متعهد به پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) بوده و طی چندین دهه تحت نظارت گسترده آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار داشته است.
ایالات متحده نمیتواند بهطور معتبر مدعی دفاع از عدم اشاعه باشد، در حالی كه به تأسیسات هستهای صلحآمیز تحت پادمانهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی حمله میكند؛ آن هم در نقض آشكار تعهدات بینالمللی خود.
سوم: درباره وضعیت در تنگه هرمز و پیرامون آن:
ایران همچنان به كشتیرانی ایمن و امن متعهد است.
اما امنیت دریایی را نمیتوان از طریق اقدامات نظامی بیشتر، تهدید، محاصره یا اجبار اقتصادی احیا كرد.
تا 28 فوریه 2026، تنگه باز بود.
ناامنی حاكم بر تنگه هرمز و اختلال در كشتیرانی دریایی، نتیجه مستقیم اقدامات تجاوزكارانه ایالات متحده و رژیم اسرائیل است.
نمیتوان یك كشور را بمباران كرد، آن را به نابودی تهدید كرد، محاصره دریایی و اقدامات قهری علیه آن اعمال كرد و انتظار داشت امنیت و كشتیرانی بهطور خودكار احیا شود.
مسئولیت همچنین بهطور كامل متوجه آن دسته از دولتهای منطقهای است كه با بیاعتنایی فاحش به اصل حسن همجواری و در نقض تعهدات بینالمللی خود تحت منشور ملل متحد، با در اختیار گذاشتن قلمرو، پایگاههای نظامی، حریم هوایی و زیرساختهای لجستیكی و اطلاعاتی خود در اختیار متجاوزان، تجاوز را امكانپذیر و تسهیل كردند.
چهارم: درباره تفاهمنامه و مسیر پیش رو:
در پی مساعی جمیله پاكستان و حمایت قطر، ایران و ایالات متحده در تاریخ 17 ژوئن تفاهمنامه اسلامآباد را امضا كردند.
بر اساس بند 5، ایران متعهد شد ترتیبات لازم را برای تسهیل عبور ایمن كشتیها فراهم كند.
ایران بلافاصله گفتوگوهای فنی با سلطنت عمان را با هدف اجرای این تعهد و بازگرداندن تردد دریایی به سطح پیش از جنگ آغاز كرد.
ظرف دو هفته از اجرای تفاهمنامه، تردد دریایی به حدود 60 درصد سطح پیش از جنگ بازگشته بود.
با این حال، اقدامات یكجانبه بعدی آمریكا و اقدام نظامی آن، اجرای تفاهمنامه را نقض و مسدود كرد.
ایالات متحده بهجای استفاده از سازوكارهای حلوفصل اختلافات پیشبینیشده در تفاهمنامه، به تجاوز نظامی متوسل شد. ایران درِ دیپلماسی را باز نگه داشته است.
طی دو سال گذشته، ایران بهطور مستمر و با حسن نیت وارد مذاكرات شده است.
با این حال، ایالات متحده در هر نوبت با سوءنیت پاسخ داده و بهجای دیپلماسی، به تجاوز نظامی متوسل شده است.
این تجربیات، بیاعتمادی عمیقی نسبت به ازسرگیری مذاكرات بدون تضمینهای معتبر در برابر تكرار چنین اقداماتی ایجاد كرده است.
بنابراین، ایران موضع خود را بهروشنی اعلام كرده است.
ایران از طریق قطر، یك برنامه مشخص هفتروزه را به ایالات متحده منتقل كرده است.
اگر شرایط لازم فراهم شود، تنگه میتواند بازگشایی شود و عبور و مرور عادی دریایی ظرف هفت روز از سر گرفته شود.
اكنون انتخاب با ایالات متحده است.
ایران اجبار، تهدید یا ارعاب را نمیپذیرد؛ و ایران تحت فشار از حقوق حاكمیتی خود دست نخواهد كشید.
سازمان ملل متحد برای جلوگیری از جایگزین شدن «قانون گرگ» به جای حاكمیت قانون بینالمللی ایجاد شد. منشور اختیاری نیست.
حاكمیت مشروط نیست. دیپلماسی تسلیم نیست؛ و صلح را نمیتوان از طریق تهدید به نابودی بنا كرد.
