تنگه هرمز؛ نمایش اقتدار ایران و ناكامی آمریكا در حفظ زیرساخت‌های نفوذ خود
تصاویر ماهواره‌ای جدید از جزیره دیدامار در بخش عمانی تنگه هرمز، آثار آتش‌سوزی و آسیب به محدوده استقرار تجهیزات راداری و ارتباطات مخابراتی را نشان می‌دهد؛ تحولاتی كه بار دیگر اهمیت راهبردی تنگه هرمز و جایگاه تعیین‌كننده ایران در معادلات امنیتی این آبراه حیاتی را برجسته كرده است.
بر اساس تصاویر ثبت‌شده توسط ماهواره سنتینل-2 در 9 نوامبر، آثار تازه‌ای از آتش‌سوزی در محدوده استقرار تجهیزات ناوبری و ارتباطی این جزیره مشاهده می‌شود. همچنین بررسی تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد محدوده آسیب‌دیده با محل استقرار برخی تجهیزات راداری و سامانه‌های ارتباط رادیویی مطابقت دارد.
این تحولات پس از آن رخ داد كه یك منبع آگاه در نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از انهدام سامانه‌های كمك‌ناوبری مرتبط با طرف آمریكایی در صخره‌های جنوبی تنگه هرمز خبر داد.
تنگه هرمز؛ جغرافیای راهبردی در برابر قدرت‌های فرامنطقه‌ای
اهمیت این تحولات را باید در جایگاه ژئوپلیتیكی تنگه هرمز جست‌وجو كرد؛ آبراهی كه یكی از مهم‌ترین گذرگاه‌های انرژی جهان محسوب می‌شود و هرگونه تحول امنیتی در آن، ابعاد فرامنطقه‌ای دارد.
جمهوری اسلامی ایران با برخورداری از موقعیت جغرافیایی ممتاز و ظرفیت‌های دفاعی در حوزه خلیج فارس و تنگه هرمز، یكی از بازیگران اصلی معادلات امنیتی این منطقه است. از این منظر، تحولات اخیر بار دیگر نشان می‌دهد كه حضور و محاسبات قدرت‌های فرامنطقه‌ای در این محدوده نمی‌تواند بدون در نظر گرفتن نقش ایران ارزیابی شود.
آمریكا و محدودیت‌های قدرت در مهم‌ترین آبراه انرژی جهان
آسیب به زیرساخت‌های راداری و ارتباطی مورد اشاره، در صورت تأیید ابعاد و منشأ آن، می‌تواند بر ارزیابی‌های امنیتی از وضعیت حضور آمریكا در منطقه تأثیر بگذارد. این موضوع همچنین اهمیت آسیب‌پذیری زیرساخت‌های وابسته به حضور نظامی و امنیتی قدرت‌های خارجی را در محیط پیچیده تنگه هرمز برجسته می‌كند.
در مجموع، تحولات اخیر بار دیگر یك واقعیت ژئوپلیتیكی را به نمایش می‌گذارد: تنگه هرمز عرصه‌ای نیست كه قدرت‌های فرامنطقه‌ای بتوانند معادلات آن را مستقل از موقعیت و ظرفیت‌های جمهوری اسلامی ایران تعریف كنند. جایگاه راهبردی ایران در این آبراه، یكی از مؤلفه‌های اصلی موازنه قدرت در خلیج فارس و منطقه غرب آسیاست.