در سال 1314 اولین چاپ از دیوان پروین اعتصامی توسط انتشارات مجلس منتشر شد.
دیوان پروین اعتصامی در سال 1314 هنگامی منتشر شد كه این شاعره معاصر 29 سال بیشتر نداشت. این دیوان در دهه 1320 بعد از درگذشت اعتصامی در 34 سالگی دو بار تجدید چاپ شد.
رخشنده اعتصامی (25 اسفندِ 1285 – 15 فروردینِ 1320)، معروف به پروین اعتصامی، شاعر ایرانی بود. او بیشتر بهدلیل به كار بردن سبك شعریِ مناظره در شعرهایش معروف است. مضامین و معانی شعرهای او توصیفكنندهٔ دلبستگیِ عمیقش به پدر، استعداد و شوقِ فراوانش به آموختنِ دانش،از دوران كودكی در او وجود داشت.
اعتصامی از كودكی زبانهای فارسی و انگلیسی و عربی را نزدِ پدرش آموخت و زیرِ نظرِ پدر و استادانی، چون علیاكبر دهخدا و محمّدتقی بهار سرودنِ شعر را آغاز كرد. پدرش، میرزا یوسف خان اعتصامی آشتیانی، شاعر و مترجم بود و در شكلگیریِ زندگیِ هنریِ پروین و كشفِ تواناییها و ذوق و گرایشش به شعر نقشِ مهمّی داشته است. اعتصامی در بیست و هشت سالگی ازدواج كرد؛ امّا به خاطرِ اختلافِ فكری با همسرش، پس از چندی از او جدا شد. پس از جدایی مدّتی در كتابخانهٔ دانشسرای عالی تهران به كتابداری مشغول شد. یگانه اثرِ چاپ و منتشرشده از پروین دیوانِ اشعار او است، كه دارای 606 شعر شامل اشعاری در قالبهای مثنوی، قطعه و قصیده است. اعتصامی پیش از چاپ دومین نوبت از دیوان اشعارش، بر اثر بیماری حصبه در سی و پنج سالگی در تهران درگذشت و در حرم حضرت فاطمهٔ معصومه، (س) در آرامگاه خانوادگیاش، به خاك سپرده شد. زادروز او روز بزرگداشت پروین اعتصامی نامگذاری شده است.
